Incident in Varginha.

Is dit het "Roswell" van nu, of alleen een gerucht dat een eigen leven is gaan leiden? Graham Birdsall ging naar Brazilië om een van de meest boeiende rapportages van ontmoetingen met buitenaardse wezens te onderzoeken.

Op zaterdag 20 januari 1996 gebeurde er een heel bijzonder ongeluk met een UFO in de stad Varginha in de Zuid-Braziliaanse provincie Minas Gerais. Via het ufo-circuit en verschillende Braziliaanse ufo-bladen begonnen zich geruchten te verspreiden over twee buitenaardse wezens die door de overheid gevangen zouden zijn genomen.

Graham Birdsall, uitgever van het toonaangevende ufo-blad UFO Magazine werd benaderd door de belangrijkste Braziliaanse ufo-onderzoeker, A.J. Gevaerd. Op 5 juni vloog hij van Londen naar Rio de Janeiro om een conferentie bij te wonen in het Braziliaanse Curitiba. Het 14e Congreso Brasiliero de Ufologia Cientifica verschafte de gelegenheid meer te weten te komen over de gebeurtenissen die naar men beweerde eerder in het jaar hadden plaatsgevonden.

Vertegenwoordigers van meer dan 50 Braziliaanse ufo-organisaties kwamen naar Curitiba voor een driedaagse manifestatie, en vanaf het begin lag één onderwerp op ieders lippen- Varginha.

De Amerikaan John Carpenter, deskundige op het gebied van ontvoering door buitenaardse wezens en de kernfysicus en ufo-onderzoeker Stanton T. Friedman voegden zich bij Birdsall. Ze ondervroegen een van de belangrijkste bij het Varginha-incident betrokken Braziliaanse ufo-onderzoekers, Ubirajara Franco Rodrigues, die meer dan 18 jaar ervaring had met ufo-onderzoek.

LINKS: De School van de Militaire Politie in Tres Coracoes is volgens vele onderzoekers in Varginha de plaats waar het bevel tot geheimhouding vandaan kwam.

RECHTS: De brandweerkazerne van Varginha.

Eerste ontmoeting.

Ongeveer 10 kilometer van de boerderij van Eurico de Feitas en zijn vriendin Oralina Augusta ligt de noordelijke buitenwijk Jardim Andere van de stad Varginha.

Op de 20e januari om 08.00 uur 's morgens belde een onbekende naar de brandweer van Varginha met een dringend verzoek: een geheimzinnig wezen te komen onderzoeken dat in het park van de wijk Jardim Andere liep. Het is in Brazilië niet ongewoon dat gevaarlijke wilde dieren de bewoonde gebieden binnenkomen, en de brandweer is verantwoordelijk voor het afhandelen van dat soort zaken. Om 10 uur 's morgens kwam de brandweerauto aan in Jardim Andere en parkeerde op een heuvelrand tegenover een straat die uitkeek over het hele park.

De brandweer kwam met kooien en netten en verwachtte een of ander wild dier, zoals een jaguar te zullen aantreffen. Maar inmiddels is uitgelekt dat ze op een steile helling een wezen aantroffen zoals ze nog nooit eerder hadden gezien. Het zat op zijn hurken, was zo'n meter lang en een tweebenig wezen. Het had bloedrode ogen en een bruine, olieachtige huid. Blijkbaar was het wezen gewond geraakt, want het had drie aanzienlijke bulten op zijn voorhoofd.

De brandweerlieden gingen er onmiddellijk op af en kregen hem tenslotte met enige moeite te pakken in hun net. Lokale ufo-onderzoeker Vittório Pacaccini hoorde dat het wezen een zeer kleine mondopening had en vreemde "zoemende geluiden" maakte die wel wat op die van een zwerm bijen leken.

Militair contact.

Terwijl de brandweerlieden het wezen vingen, had de dienstdoende politie-agent de dichtsbijzijnde legerbasis opgeroepen. De commandant van de basis, Generaal Sergio Coelho Lima, stuurde onmiddellijk troepen naar het park om het gebied af te sluiten.

Hulpaannemer Henrique Jose zag alles vanaf het dak van een nabijgelegen huis. Later zei hij tegen de onderzoekers dat er vier brandweerlieden bij de vangst betrokken waren, dat het wezen in een houten kist werd gedaan en aan het leger werd overgedragen, waarna iedereen snel het gebied verliet.

Ubirajara Franco Rodrigues werd na een aantal telefoontjes bij een tweede incident geroepen. Hij ondervroeg drie meisjes die zeiden dat ze een vreemd wezen in Jardim Andere hadden gezien. Hij was onder de indruk van hun oprechtheid en eerlijkheid.

Even later kwam hij Rodrigues en Pacaccini tegen. Al gauw stroomden meer Braziliaanse ufo-onderzoekers naar Varginha om uit de eerste hand te vernemen wat aan het licht was gekomen.

Men hield openbare bijeenkomsten, bracht de lokale pers op de hoogte, gaf pamfletten uit en al gauw kwamen 60 getuigen naar voren.

Ongelofelijk genoeg waren sommige van de ondervraagde getuigen militairen. Veel gezinnen in Varginha hebben familie in het leger en het incident van 20 januari werd openlijk besproken aan de ontbijttafel.

De onderzoekers hoorden ook hoe iemands broer of echtgenoot bij een dergelijke ontmoeting was geweest, dat hij met een konvooi legertrucks had meegereden of dat hij had geholpen een dergelijk wezen uit een of ander ziekenhuis te halen. Er werden ook namen en rangen genoemd. De onderzoekers lieten er geen gras over groeien en trokken alles na.

Dat er op 20 januari in de wijk Jardim Andere twee incidenten waren voorgevallen leed geen twijfel, maar wat gebeurde er daarna? Naarmate de ene na de andere getuige naar voren trad, begon een duidelijk beeld te ontstaan.

Duidelijk is dat het eerste wezen, dat op zaterdagmorgen werd gevangen, naar de Legerschool in Tres Coracoes werd gebracht. Wat daarna gebeurde is niet zeker, maar men zegt dat het militaire personeel dat voor het tweede wezen verantwoordelijk was, bijzondere maatregelen heeft genomen.

LINKS: Het Regionale Ziekenhuis.

RECHTS: Het Humanitas Ziekenhuis.

Spoedopname.

Er wordt beweerd dat de overheid het geheimzinnige wezen zaterdagmiddag laat naar het Regionale Ziekenhuis van Varginha heeft laten vervoeren. Hetzij dezelfde dag of de zondagochtend daarop werd het gewonde wezen naar het Humanitas-ziekenhuis anderhalve kilometer verder gebracht, omdat daar betere apparatuur zou zijn om zijn verwondingen mee te behandelen. In elk geval zijn op 22 januari tussen 15.00 en 18.00 uur twee legertrucks gesignaleerd op de parkeerplaats van het Humanitas-ziekenhuis. Artsen onthulden dat het wezen tegen 18.00 uur was overleden. Een van de trucks reed over het ziekenhuisterrein achteruit naar een zijdeur.

Wat zich aan de andere kant van die deur afspeelde, werd aan de Braziliaanse ufo-onderzoekers beschreven door verschillende ooggetuigen. Ze vertelden dat ze het tweede wezen in een kleine houten kist zagen liggen met het deksel ernaast.Een soort ammoniaklucht vulde de kamer. Heel interessant was dat Luiza Silva, de moeder van twee van de drie kinderen die beweerden het wezen zaterdagmiddag te hebben gezien, toen ze later die dag terugging naar de vindplaats, niet alleen voetafdrukken zag maar ook bijna flauw was gevallen door de sterke ammoniaklucht. Dit vertelde ze later aan de onderzoekers. Er waren minstens 15 artsen aanwezig in het Humanitas-ziekenhuis, allemaal in één kamer samen met brandweerlui, politie en militairen.

Men zag één van de artsen naderen met een verlostang. Hij hield die boven het hoofdje, maakte de kleine mond open en stak de tang erin. Langzaam trok hij een zwarte tong naar buiten. Na een paar seconden verloor hij zijn greep en de tong sprong onmiddellijk terug.

LINKS: Vitório Pacaccini.

RECHTS: Ubirajara Franco Rodrigues.

Mens. dier of buitenaards wezen?

Volgens ooggetuigenverslagen had het wezen drie vingers en drie bulten op zijn voorhoofd. Het had geen geslachtsorganen, geen tepels en geen navel. De benen bleken gerimpeld en gewrichten te hebben met schaafwonden erop. Het wezen was naakt met een glimmend bruine, olieachtige huid.

Tenslotte schroefde men het deksel op de kist en twee militairen met maskers op en handschoenen aan wikkelden hem in zwart plastic voordat ze hem achterin een vrachtwagen legden die buiten geparkeerd stond.

Naar verluid waren veel vooraanstaande Braziliaanse militairen aanwezig en de volgende morgen reed een lange stoet legertrucks weg van het Humanitas-ziekenhuis. Men vermoedt dat het wezen daarna naar Unicamp, de 320 kilometer verder gelegen Universiteit van Campinas, is overgebracht.

Pacaccini verklaarde dat hij een radaroperateur van de Braziliaanse Luchtmacht had ondervraagd. Deze had hem verteld dat het Braziliaanse leger door Amerika was gewaarschuwd dat ze een UFO volgden, die het Braziliaanse luchtruim binnendrong. De waarschuwing ging vergezeld van lengte- en breedtegraden, maar de Amerikanen konden niet zeggen of de UFO ging landen of neerstorten.

Pacaccini gelooft dat dit verklaart waarom het leger zo snel ter plaatse was, terwijl ze gewoonlijk alles kalmpjes aan doen. Hij merkte er echter bij op, dat ze niet snel genoeg waren geweest en dat hij en een andere onderzoeker niet lang na hen waren gearriveerd.

Dat heeft voor Pacaccini nog vervelende gevolgen gehad: naar zijn zeggen is hij middels veel anonieme telefoontjes met de dood bedreigd. Bij sommige gelegenheden nam hij zelfs zijn toevlucht tot het dragen van een kogelvrij vest. Het is ook algemeen bekend dat iedereen die in het leger ook maar zijn naam noemt meteen 10 dagen arrest kan krijgen.

Generaal Coelho Lima heeft naar verluid een order uitgevaardigd die iedere militair verbiedt met Braziliaanse ufologen contact te hebben. Maar dit heeft de onderzoekers er niet van weerhouden nieuwe gegevens te verzamelen over de zaak:

De ochtend van de 20e januari was een Amerikaanse burger aanwezig toen het eerste wezen in de legertruck werd geladen.

Op 20 januari werd een C-5 of C-17 transportvliegtuig van de USAF gesignaleerd op het Internationale Vliegveld van Sao Paulo.

Hetzelfde vliegtuig verscheen daarna op 22 januari op het vliegveld van Campinas.

In februari 1996 reed een automobilist met zijn bestelbusje door een bocht in de weg toen zijn koplampen 50 meter verderop precies zo'n wezen beschenen. Toen de geschrokken bestuurder met piepende remmen tot stilstand kwam, zag hij het wezen zijn armen opheffen om zijn rode ogen te beschermen en daarna weghollen in de nacht. De automobilist zei dat het wezen drie of vier vingers had.

Een arts in het Humanitas-ziekenhuis heeft verscheidene medische experts van de dorpen en steden rond Varginha opgeroepen om aan een lijkschouwing van het tweede wezen mee te werken. Sommigen waren DNA-deskundigen.

Computeranimatie van het wezen geconstrueerd aan de hand van getuigen.

Mening van een kenner.

Dr. John E. Mack, psychiater aan de Harvard Universiteit en vooraanstaand deskundige in ontvoeringszaken, reisde naar Varginha en heeft meer dan twee uur lang de drie meisjes ondervraagd die het tweede wezen hadden gezien. Mack blijft ervan overtuigd dat de meisjes de waarheid spreken. "Als ik het mis heb, verscheur ik mijn diploma," vertelde hij later aan bevriende onderzoekers.

De drie meisjes die een ontmoeting hadden met het tweede wezen.

Liliane Fatima Silva (16), haar zuster Valquira (14) en een vriendin Katia Andrade Xabier (22)

Eenmalig voorval?

Dankzij het onderzoekswerk van mensen als Ubirajara Franco Rodrigues en Vitório Pacaccini lijkt er weinig twijfel te bestaan over het feit dat er iets buitengewoons is gebeurd in Varginha.

Zeer zelden is het mogelijk geweest zo veel geloofwaardige getuigenverklaringen te verzamelen zo kort na de melding van een UFO-ongeluk, en dat is precies wat de onderzoekers wilden bereiken met hun fantastische gezamelijke inspanning.

Het onderzoek naar het gebeurde in Varginha is nog lang niet voorbij; het zou wel eens kunnen blijken dat het de belangrijkste gebeurtenis in de geschiedenis van de ufologie is geweest.