Stalin's oude buitenaardse raket

Michael Hesemann's recente bevindingen over het Sovjet UFO-onderzoek zijn boven water gekomen omdat deze geheimen niet langer meer worden bewaakt door een paranoïde totalitair bewind. Sinds de val van het Sovjet systeem kunnen de generaals vrijuit praten over hun werk aan het UFO-vraagstuk en de opmerkelijke gegevens die de Russen hebben verzameld over dit raadsel. Er is een eenheid van mening onder de Russische officieren die door Hesemann werden geïnterviewd over het feit dat UFO's echt en niet van deze wereld zijn.

De Russen zijn geslotener over dit onderwerp dan we zouden kunnen verwachten. Hun boodschap over de realiteit van UFO's is zo sterk dat je hun rapporten zou kunnen lezen als een sensatieblaadje. Het is wel zo dat het serieuze mensen zijn met een serieuze boodschap. Is het onze westerse aard die ons toestaat om openlijk met het imago van Russische driesterren generaals te worstelen en serieus te discussiëren over de buitenaardse oorsprong van UFO's.

Op 19 november 2002 publiceerde de Pravda, het oude bastion van de communistische propaganda, een artikel over de grote belangstelling van Stalin voor vliegende schotels en de vele militaire en wetenschappelijke organisaties die werden opgericht om in het geheim onderzoek te doen naar het fenomeen. Amper te geloven is dat de Pravda ook melding maakte van de berging van een buitenaards voorwerp tijdens archeologische opgravingen bij Kiev. Het gaat hier ten slotte om het woord van de Pravda, de stem van Rusland.

Ik heb hier voor het eerst over gelezen in "The Editor, een wekelijkse samenvatting van het wereldnieuws dat gepubliceerd wordt door The Guardian. De titel van het artikel luidde: Stalin was een UFO bezetene." Het artikel in de Pravda werd als volgt weergegeven:

"De Amerikaanse regering mag dan meer dan een halve eeuw bezig zijn geweest om achterdochtige samenzweringstheoretici ervan te overtuigen dat er beslist geen UFO was neergestort bij Roswell, één man heeft het verhaal nooit geloofd. Die man was, volgens de Pravda (19 november) Josef Stalin. De Sovjet dictator dacht dat de Amerikanen de waarheid probeerden te verhullen met het verhaal van een weerballon. Daarom gaf hij oudere wetenschappers bevel om een onderzoek te openen.

Om de situatie vast te stellen, deden ze Stalin de aanbeveling een speciaal onderzoek in te laten stellen naar soortgelijke fenomenen. Als resultaat werden er een aantal programma's gestart die tot doel hadden om UFO's te bestuderen. Tot het eind van de jaren 90 waren er 7 onderzoeksinstituten en 10 geheime militaire afdelingen van de voormalige Sovjet-defensie bij het onderzoek betrokken. In feite, zo suggereert de Pravda, heeft één ontdekking- de resten van een oude buitenaardse raket- belangrijke technische kennis voor het Russische ruimtevaartprogramma opgeleverd. De krant, eens het tehuis voor eindeloze rapporten van Communistische partij congressen, heeft geen bewijzen voor deze stelling gegeven."

Na een eerste inspectie bleek dat de historische feiten van het door de Guardian gepubliceerde twijfelachtig waren. Stalin zou al dood zijn geweest toen het Roswell incident onder de publieke belangstelling kwam. Het verhaal was inderdaad in de doofpot geraakt en men kwam in het kantoor van generaal Ramey met het verhaal over een weerballon op de proppen, maar het verhaal kwam niet goed in de openbaarheid tot 1970 toen Stanton Friedman de zaak in onderzoek nam.In de tussentijd was het Roswell incident al lang vergeten. Als Stalin dus over het incident gehoord had, dan moet het oorspronkelijke verhaal in 1947, toen het in alle kranten stond, door de Sovjet inlichtingendienst zijn opgevangen (Stalin stierf in 1953. De Russen hebben er echter veel meer aandacht aan besteed dan de Amerikanen zelf.

Andere quotes uit de Pravda over uitgebreid onderzoek door de Sovjet-Unie naar UFO's zijn door Hesemann en anderen uitgezocht. Was Stalin, bijvoorbeeld echt op de hoogte van Roswell toen de rest van de wereld het verhaal van de weerballon geloofde. In zijn boek, "The Soviet UFO files", geeft Paul Stonehill, directeur van het Russische Ufologie Centrum, toe dat Stalin geïnteresseerd was in UFO's. Stalin had verscheidene vooraanstaande Russische geleerden aangesteld om het fenomeen te bestuderen en rechtstreeks aan hem verslag uit te brengen. Onder hen was Sergei Korolyov, die in 1947 door Stalin naar het Kremlin werd geroepen om talloze buitenlandse kranten en boeken te bestuderen. Zijn conclusie luidde, in overeenstemming met gelijksoortig onderzoek door anderen, dat UFO's geen buitenlandse wapens waren die een directe bedreiging vormden. Hij vond echter wel dat het echt was en dat er onderzoek nodig was. Stonehill merkt op dat uit onderzoek van Dr. Richard Haines is gebleken dat de Sovjet archieven geen documenten bevatten over Stalin's UFO-dossiers. Maar het bewijs suggereert dat hij persoonlijke interesses in het fenomeen had en dat hij de beste wetenschappers van Rusland voor zijn belang had opgeroepen.

Stonehill's verslag over Stalin's belangstelling voor UFO's bevestigt dus de artikelen in de Guardian en de Pravda. Hij suggereert ook dat het gebrek aan officiële documenten uit 1947 in de Sovjet archieven de Amerikaanse Luchtmacht heeft geholpen bij hun ontkenning van het Roswell incident. Helpen de Russen de Amerikanen met het in de doofpot houden? Het verhaal in de Guardian geeft aan dat de Pravda zelf geen bedoelingen in die richting heeft. Martin Cosnette van "Cosmic Conspiracies" heeft geholpen om aan een kopie van het artikel te komen. Het werd vertaald door Maria Gousseva. Het artikel claimt inderdaad dat Stalin op de hoogte was van Roswell, maar de Sovjet-leiding was op het gebied van generaal Ramey's weerballon niet zo makkelijk om de tuin te leiden als het Amerikaanse publiek.

Het gaat nog verder. Er wordt geclaimd dat Stalin in eigen persoon een geheim wetenschappelijk project controleerde dat tot doel had om een ruimteraket die door archeologen in 1948 onder de stad Kiev was gevonden voor gebruik geschikt te maken. Ontdekkingen door die groep wetenschappers, waaronder Korolyov, werden later gebruikt om de ruimterace te winnen. En, afgezien van de maanlandingen, is dat precies wat dat ze gedaan hebben.

Dit ongelooflijke verslag rust zwaar op de getuigenis van de beroemde Sovjet archeoloog, kunstenaar en journalist Sukhiveyev die vertelt over de ervaringen van zijn vader, Khvoika. Ook hij was archeoloog en hij werd naar Kiev geroepen om het geborgen object te bestuderen. Khvoika beschreef zijn zoon de ontdekking van een "klein, zilveren voorwerp" dat ogenschijnlijk een ruimteraket van een oude beschaving was geweest. De Sovjets namen snel de controle over de situatie.

"Toen werklieden in 1948 ruïnes aan het slopen waren, stuitten ze op het genoemde mysterieuze object. De vondst werd opgegraven en op vrachtwagens geladen. De onderdelen werden naar een geheim testgebied in de buurt van Moskou gebracht. De vader van de journalist werd er ook heen gestuurd samen met een expert in oude talen. Hij moest de inscripties in het ruimteschip vertalen. Het was Sanskriet, dat nu een dode taal is."

Onderzoek van het apparaat en de informatie die erin stond hebben de Sovjet-Unie geholpen bij zijn ruimteprogramma, zegt de Pravda. Maar een andere beschrijving van het oude object en zijn inhoud wordt door Paul Stonehill gegeven:

"Een archeologische expeditie van de Sovet-Unie was bezig met opgravingen in Kiev in de Reitarskaya straat. Zij deden een ontdekking die 40 jaar lang geheim werd gehouden door het land. De betrokkenen zijn zelfs nu nog bang om hun namen openbaar te maken. Eén van hen was gelukkig genegen om met een plaatselijke krant te praten. Hij zei dat de archeologen op een diepte van ongeveer 5 meter een graftombe hadden gevonden met daarin een stevige kist. In de kist vonden de archeologen 500 boeken in de talen: Arabisch, Grieks, Sanskriet en diverse Slavische talen.

De boeken bevatten tekeningen: bouwtekeningen van ruimtestations, hangars voor ruimteschepen en Star Wars-achtige taferelen. De boeken bevatten ook het originele manuscript "Slovo o polku Igoreve" over de ontdekkingen van Prins Ivor, geschreven door Pyotr Borislavovich. De MVD (geheime politie) arriveerde binnen een paar uur, plaatste de vondsten in drie afgedekte vrachtwagens en brachten ze ergens naar toe. De archeologen moesten de hele zaak stil houden. Dat deden ze, tot 1993 toen er een rapport verscheen in de Dzhentry van Vladivostok.

De geschiedenis achter dit verslag is dat kist aan een Rus die vele wonderbaarlijke oude manuscripten en boeken had verzameld. Hij had ze voor de veiligheid opgeborgen in een kluis onder de straten van Kiev. Dit is een schril contrast met het artikel in de Pravda, dat spreekt over een apparaat, waarvan men dacht dat het een oude ruimteraket was. De artikelen geven geen van beiden toe dat het mysterieuze voorwerp afkomstig zou zijn van UFO's. Het verband met UFO's wordt in het artikel in de krant verkregen door associatie. Als men echter naar het voorwerp verwijst komt men steevast terecht bij een oude beschaving die in staat was tot het maken van ruimtereizen. Dit is, natuurlijk, ook absoluut ongelooflijk en het vereist van de lezers dat ze een verband leggen tussen het artikel en de theorieën over de oude astronauten of mythen over Atlantis.

Je zou kunnen vermoeden dat de Pravda overgegaan is tot schromelijke overdrijvingen. Het is waarschijnlijk een geëvolueerde versie van het verhaal dat in 1993 voor het eerst in de openbaarheid kwam. Misschien is het wel zo dat het apparaat inderdaad een "schatkist" met opmerkelijke teksten en manuscripten was en geen echte oude ruimteraket. Maar hielden die geheimen dan informatie in waarmee het ruimte-programma van Rusland geholpen was? De Pravda schijnt te geloven dat dit het geval was. In dat geval is onze kennis over onze afstamming achterhaald.