Buitenaards contact.

Er spelen zich in de lucht boven het zuidoosten van Engeland ongelooflijke dingen af- en ze worden gefilmd. Hier volgt een rapport over de Engelse "Gulf Breeze".

Eind 1997 werd er een reeks opmerkelijke gebeurtenissen gemeld in de Engelse provincie Norfolk. Zowel 's nachts als op heldere, zonnige dagen zag men allerlei soorten ufo's- sommige met spookachtige knipperlichtjes- stilletjes boven de huizen en de straten zweven. Ook in de richting van de kust werden driehoekige zwarte ruimteschepen gesignaleerd. Ze voerden met hoge snelheden complexe en gevaarlijke manoeuvres uit. Bizarre voertuigen die steeds van vorm veranderden, doorkruisten 's nachts het platteland. Nu zijn signaleringen van zulke fenomenen altijd intrigerend, maar deze in Norfolk onderscheiden zich doordat ze ook werden gefilmd.

Dit object werd in de nacht van 2 februari 1998 door David Spoor gefilmd, met een handcamera met telelens. Helaas bevinden er zich geen andere objecten binnen het beeld, dus het schatten van afstand en afmeting is lastig. Maar Spoor zegt dat het object, geruisloos en heel langzaam, van links naar rechts door de lucht bewoog. Spoor rapporteerde ook dat het object soms van vorm leek te veranderen, hoewel dat ook kon komen doordat het van richting veranderde. Spoor speculeerde dat het object misschien deel uitmaakte van een groter ding, aangezien de lampen toch ergens op gemonteerd moesten zijn. Maar als dat zo was, zegt Spoor, was het in elk geval niet op een conventioneel vliegtuig.

Lichtjes aan de hemel.

Vóór 19 augustus 1997 had David Spoor geen belangstelling voor ufo's. Hij stond ervoor open, maar meer ook niet. Maar op die dag, terwijl hij in zijn achtertuin stond te rommelen, zag hij iets vreemds aan de hemel: "Het was een wit, lichtgevend, cilindervormig ding," herinnert Spoor zich. "Het stond hoog aan de hemel en het vloog geruisloos van west naar oost. Er leek een ring omheen te zitten van stroboscooplampen, die in een willekeurig ritme aan en uit gingen en die niet aan het voertuig zelf vast zaten."

Gelukkig had Spoor een video-camera bij de hand- net geleend van een vriend om een familiepartijtje te kunnen filmen- en hij richtte het op het door de lucht zwevende voertuig.

De beelden waren ongelooflijk en dit filmpje werd de eerste van een serie die de ufo-wereld op z'n kop zette.

Enkele dagen later gebeurden er vreemde dingen in het huis van het gezin Spoor. Lichten gingen onverklaarbaar aan of uit, en in de sloten zaten sleutels die waren verbogen of verwrongen. 's Nachts leken er felle lampen boven de achtertuin te zweven die de slaapkamers deden baden in licht. Spoor kocht zelf een videocamera en begon de hemel routinematig te filmen. Zijn inspanningen werden bijna onmiddellijk beloond. In de volgende drie maanden nam hij twee en een half uur aan film op, vol beelden van onverklaarbare activiteiten in het luchtruim.

Hiermee had bij het harde bewijs in handen, waarmee hij zijn verslagen over ufo's kon staven.

Aanvankelijk dacht hij dat hij gek was geworden. Dus informeerde Spoor of er nog andere mensen in Norfolk waren die iets hadden gezien. In de plaatselijke krant stonden een paar berichtjes, maar daarbij was niets dat ook maar in de buurt kwam van de uitzonderlijke drukte die hij had waargenomen. Het leek alsof Spoor de enige was die echt iets had gezien.

Beelden van de UFO-golf in Mexico. Spoor werd later op een ufo-conferentie in Laughlin in Nevada (VS) door een paar Mexicaanse onderzoekers benaderd. Zij wilden de beelden graag analyseren.

Vruchtbare samenwerking.

Maar er bleek toch nog iemand in de buurt te zijn die de vreemde lichtjes aan de hemel had opgemerkt. Ook Peter Wrigglesworth- geholpen door de bekende kunstenaar en ufoloog David Dane- had een aantal voertuigen en lichtjes gefilmd. Toen Dane Wrigglesworths videomateriaal had gezien, begon hij discreet om zich heen te vragen. Hij ontdekte dat Spoor voor zichzelf bezig was met het Norfolkse ufo-fenomeen. Ze legden contact en Spoor en Wrigglesworth ontmoetten elkaar. Dit was het begin van een lange en vruchtbare samenwerking.

Samen hebben Spoor en Wrigglesworth vele uren video geproduceerd, die voor een groot deel door de meest vooraanstaande ufologen zijn bekeken. De experts bleken echter niet in staat om met zekerheid te zeggen dat wat op de tapes staat echte ufo-activiteit is of dat de lichtjes en omtrekken afkomstig waren van gewone vliegtuigen- misschien experimentele- afkomstig van de Royal Air Force (RAF) en het Ministerie van Defensie, die beide in die streek een basis hebben.

Dane, de ufoloog die het meest betrokken was bij de zaak, gelooft wel dat de voertuigen van onbekende origine zijn. "In de dertig jaar dat ik me met ufologie bezighoud, heb ik nooit eerder zoiets gezien," vertelde hij. "Ik kan het nog steeds niet helemaal geloven. Het zijn ongetwijfeld de beste ufo-beelden die ik ooit heb gezien."

Dane's enthousiasme wordt gedeeld door veel andere ufologen die de video's hebben gezien. Maar researcher George Wingfield koestert enige achterdocht. "Er is duidelijk iets vreemds aan de hand, daar in de lucht boven Norfolk," verklaarde hij.

"Maar wat precies, dat is de vraag. Beide mannen lijken me oprecht en serieus, maar dat betekent nog niet dat ze filmen wat ze denken te filmen."

Door het aantal vliegbases in de omgeving denk je al gauw aan militaire operaties. RAF-bases in Coltishall, Marham, Honington en Wattisham bevinden zich alle in de directe omgeving van de waarnemingen. De conventionele vliegtuigen van deze bases- Tornado's, Jaguars en lucht-zee reddingshelicopters- zijn misschien verantwoordelijk voor een deel van wat er is gefilmd, maar ze kunnen bij lange na niet alle activiteit die door Spoor en Wrigglesworth werd waargenomen, verklaren. Dane liet video's zien aan piloot en luchtfotograaf Paul Beaver, die regelmatig bijdragen levert aan Jane's International Defence Review, het gerenommeerde militaire luchtvaartblad. "Mijn eerste associaties toen ik de beelden zag, was met vliegers, of modelvliegtuigjes," vertelde hij, "maar in één serie, waar twee zwarte, wigvormige voertuigen ongelooflijke manoeuvres uitvoeren, leek het meer op RPV's (vliegtuigen met afstandbesturing) of UAV's (onbemande vliegtuigen). Vooral vanwege hun afmetingen en de G-krachten die ermee waren gemoeid. Het zou me niet verbazen als Defensie in dit gebied bezig was met UAV-research."

In januari 1998 gebeurde David Spoor en Peter Wrigglesworth bij twee verschillende gelegenheden hetzelfde: ze filmden de lucht aan de grens met Suffolk, toen deze felle blauwe lichten op hen werden gericht vanaf de andere kant van een akker.

Mannen van het ministerie.

Om Beaver's theorie te onderzoeken, nam men contact op met het bureau van de RAF, met het Luchtmacht Secretariaat (het ufo-bureau) en met het Ministerie van Defensie. De bedoeling was dat het Ministerie de exacte data en tijden van de ongebruikelijke waarnemingen gepresenteerd zou krijgen, in de hoop dat deze konden worden vergeleken met gebruikelijke manoeuvres van vliegtuigen of van UAV's.

Na gedurende vele uren van het kastje naar de muur te zijn gestuurd- eindeloos doorverbinden en "geen commentaar"- was de enige duidelijkheid dat er geen ufo's het Britse luchtruim binnen waren gedrongen en dat onze detectoren niets ongebruikelijks hadden opgepikt in het zuidoostelijk deel van Engeland. Maar het RAF-bureau wist wel te melden dat geen van de bases in het gebied experimenten deed met UAV's.

De Persofficier van de RAF in Coltishall was behulpzamer. Hij legde uit dat, zelfs als er supergeheime vliegtests werden uitgevoerd, de RAF daar natuurlijk niet over zou willen praten. Maar, wat van groter belang was, hij zei ook dat er in Norfolk 's nachts zeer weinig werd gevlogen, en dat hij "geen idee" had wat de ongebruikelijke voertuigen waren. "Als het niet interessant is voor Defensie, sturen we de zaak door naar het Ministerie." Waarmee we weer terug zijn bij het begin.

Voorlopig lijkt computeranalyse de enige manier te zijn om te beslissen wat er nu precies op de intrigerende video's staat. Maar Dane is voorzichtig met het opsturen van video's voor onderzoek. Hij is bang dat anderen er geld in zien en de films exploiteren. De BBC en 20th Century Fox hebben al belangstelling getoond voor beelden, maar hun aanbiedingen zijn tot dusver afgeslagen.

Militair expert Paul Beaver denkt dat deze bizar uitziende, driehoekige ruimteschepen in feite op afstand bestuurde, onbemande vliegtuigen zijn.

Reusachtig potentioneel.

Dane, namens Spoor en Wrigglesworth, is zich ervan bewust dat de films zeer waardevol zijn, maar zijn grootste zorg is te voorkomen dat ze zullen worden misbruikt door derden. Het streven om "het netjes te houden" betekent wel dat er druk staat op de vriendschap tussen de drie mannen.

"Deze beelden vertegenwoordigen ideaal materiaal voor een media-hype, en mensen die in de positie zijn om ze uit te zenden zullen er niet armer op worden," zegt Dane. "Hoewel we geen van allen uit zijn op geld, willen we wel graag dat we niet helemaal worden vergeten.

"Ik ben niet bereid om beelden of foto's in verkeerde handen te laten glijden want ik denk dat binnen de kortste keren het geheel vervalt tot een mediakermis."

Ironisch genoeg stelt Dane zich met zijn eerbare principes open voor ridiculisering. Zolang de beelden nog niet door de computer zijn geanalyseerd, is er volop reden om zowel de beelden als de getuigenissen af te wijzen.

Critici hebben de films al afgedaan als op z'n best een luchtkasteel en op z'n slechtst een gesofisticeerde vervalsing- bedoeld om munt uit te slaan. Maar Dane blijft onwrikbaar. "We hebben iets uitzonderlijks in handen. De mensen krijgen het heus wel te zien, maar de films zijn gemaakt met respect en waardigheid, en wij wilien dat terugzien in de uitzending."

Inmiddels is er alweer van alles gebeurd en het gezichtspunt en de opvattingen van de drie mannen zijn aanzienlijk veranderd. Ufoloog David Dane zegt nu dat de hele zaak veel zwaarder is gemaakt dan hij ooit had bedoeld. Tot het moment waarop David Dane besluit de beelden vrij te geven, moet de rest van de wereld slechts zijn geduld beproeven en afwachten tot het zover is.