Mexicaanse golf.

De nieuwe golf van ufo-waarnemingen in Mexico is ongetwijfeld de best gedocumenteerde in de geschiedenis van de ufologie. Tim Coleman reisde naar de bekendste plekken en beoordeelde de bewijzen op video.

Miljoenen inwoners van 's werelds grootste metropolis, Mexico City, hielden op de middag van de 11de juli 1991 de adem in, toen de maan de zon verduisterde en ruim zes minuten lang de dag in de nacht deed veranderen. Maar hoe indrukwekkend die zonsverduistering ook was: er gebeurde nog iets anders, iets dat zó fantastisch was, dat het de aandacht van duizenden toeschouwers automatisch afleidde.

Om precies 13 uur 22 schoot er een glanzemd metaalachtig voorwerp uit de wolken tevoorschijn dat geluidloos aan de linkerkant van de verdwijnende zon bleef hangen. Het bleef een vol half uur staan, lang genoeg om door 17 verschillende mensen op diverse plekken in de stad op video te worden vastgelegd. Latere analyse van de videobanden bevestigde dat het een metaalachtig vliegend voorwerp was dat om zijn eigen as draaide.

In de volgende maanden raakte Mexico in de ban van wat Jaime Maussan (een van Mexico's hoogst gewaardeerde tv-journalisten en presentator van het populaire nieuwsprogramma 60 Minutos) omschreef als "UFO-koorts". Maussan raakte er kort na de zonsverduistering bij betrokken, toen hij op de tv verscheen en de kijkers vroeg hem video's toe te sturen die ze van de ufo gemaakt hadden. De reactie was overweldigend en zijn kantoor werd overstelpt met spectaculaire beelden van ufo-activiteiten zowel overdag als 's nachts, die sedert de zonsverduistering waren opgenomen.

Maussan had voordien geen speciale belangstelling voor ufo's gehad. Hij zei hierover:"Ik ben journalist en houd me als zodanig alleen met feiten bezig. Maar sinds ik hierin verzeild ben geraakt, heb ik samen met heel Mexico verpletterende bewijzen gezien die mij ervan overtuigen dat mijn land regelmatig wordt bezocht door een enorm aantal buitenaardse vliegende voorwerpen. Een andere verklaring heb ik er niet voor."

Gesnapt door de camera.

Samen met een Amerikaans detective echtpaar Lee en Brit Elders heeft Maussan drie opmerkelijke documentaires geproduceerd: de serie Boodschappers van het lot, die in de ufo-wereld veel lof oogstte vanwege de presentatie van sommige van de beste ufo-opnamen die het grote publiek of de wetenschap ooit onder ogen hadden gekregen.

Voor vele ufologen vormt het in deze tv-serie getoonde materiaal een doorslaggevend bewijs voor het feit dat deze voorwerpen, wat zij ook mogen voorstellen, geen produkten kunnen zijn van bekende technologie.

Zo ziet men op één van de videobeelden een ufo door een wolk zweven. Sceptici wierpen tegen dat het voorwerp net zo goed een vogel, een vliegtuig of zelfs een meteoor kon zijn, maar computeranalyse van de beelden toonde duidelijk aan dat het een vaste, metaalachtige structuur in de vorm van een ijshockeypuck was. Na computerbewerking van de band konden onderzoekers tevens de individuele "pixels" uitvergroten waaruit het beeld was samengesteld, zodat er details te voorschijn kwamen die anders nooit voor het blote oog zichtbaar waren. Verdere analyse onthulde ook de aanwezigheid van twee andere, kleinere voertuigen onder de metaalachtige hoofdstructuur- wat op de videoband niet zichtbaar was geweest.

Onmogelijke manoeuvres.

Na de computerbewerking ontdekte men ook de ongelooflijke beweeglijkheid van de voorwerpen. Zo zijn op tientallen video's de ufo's aanvankelijk vastgelegd als een enkelvoudig, rond voorwerp dat zich langzaam opsplitst in twee gescheiden delen. Een van de opmerkelijkste beelden betreft een ufo die in vijf delen wordt opgesplitst. Andere voertuigen vertonen een enorme versnelling en schieten onmogelijk rap van het ene naar het andere deel van de hemel. Analyse toont aan dat de ufo binnen één videobeeld uit het zicht flitst- en dat is in minder dan één zestigste van een seconde.

Ondanks deze fascinerende videobeelden is de Mexicaanse regering tot nu toe zwijgzaam gebleven over het onderwerp ufo. Onderzoekers geloven dat één van de redenen voor die terughoudendheid bestaat uit de zorg die commerciële piloten geuit hebben ten aanzien van de veiligheid van hun passagiers die naar een Mexicaanse bestemming vliegen. Dit werd geïllustreerd door een reeks angstaanjagende gebeurtenissen, in de zomer van 1994. Op de avond van 28 juli begon Vlucht 129 aan zijn landing op de luchthaven van Mexico City. De bemanning en de 109 passagiers van de DC 9 verwachtten een routinelanding, maar plotseling werden ze opgeschrikt door een botsing in volle vlucht met een onbekend voorwerp. De piloot Raymond Cervantes Ruana moest noodmaatregelen treffen en zou later beweren:"Ik heb nog nooit zo'n krachtige klap gevoeld. Toen we het vliegtuig inspecteerden ontdekten we een afgerukte schokdemper."

Ruana wist het vliegtuig veilig aan de grond te krijgen en rende meteen naar de verkeerstoren. "Ze zeiden dat ze twee ufo's op hun scherm zagen toen ik mijn laatste bocht draaide. Mijn baan had blijkbaar de hunne gekruist. Op dat moment heb ik de noodtoestand afgekondigd." De verkeersleiding bevestigde dat er tijdens de landing geen andere burger- of militaire vliegtuigen in de buurt waren.

Al een maand later vond er bijna weer een ramp plaats toen Vlucht 309 uit Acapulco wilde landen. De gezagvoerder verklaarde later:" Er schoot een groot zilverkleurig voorwerp uit een wolk te voorschijn. Het was metaalachtig en rond. We hebben het duidelijk gezien. Het schoot vlak onder het vliegtuig door en we moesten een zeer moeilijke manoeuvre uitvoeren om een botsing te vermijden." Na de landing vroegen de woedende vliegers aan de verkeersleiding waarom ze geen waarschuwing gekregen hadden.

Ramkoers.

Jaime Maussan verklaarde later dat deze en talloze andere gebeurtenissen waarbij passagiersvliegtuigen betrokken waren, een ware volkswoede hadden opgewekt. "Kunt u zich voorstellen wat er gebeurd was als er pal boven Mexico City een frontale botsing met een passagiersvliegtuig had plaatsgevonden? Hoe hadden ze zo'n ongeluk aan het volk moeten uitleggen?"

Maussan werd door de Mexicaanse Vliegersbond gevraagd om voor het verzamelde personeel twee lezingen over de ufo-golf te geven, en weet dus goed hoe bezorgd ze zijn. "Het maakt hun niet uit of het nu ufo's zijn of niet- ze willen gewoon ongelukken vermijden."

Ondanks de dreiging van onbekende vliegende voorwerpen die op de burgerluchtvaartroutes verschijnen, of ze nu buitenaards zijn of niet, heeft de Mexicaanse Luchtmacht slechts zelden jachtvliegtuigen ingezet om te proberen de voorwerpen te onderscheppen. Deze politiek van non-interventie heeft vele onderzoekers doen vermoeden dat de regering ufo's niet als dreiging beschouwt, en ze misschien zelfs verwelkomt. Anderzijds zou de overheid wel eens precies kunnen weten wat die voorwerpen voorstellen, maar er niet over willen praten.

Het beste bewijs.

De Mexicaanse golf heeft onderzoekers een grote hoeveelheid hard bewijsmateriaal opgeleverd, waarmee de buitenaardse hypothese kan worden onderschreven. De op video vastgelegde luchtbewegingen gaan veel verder dan de vage waarnemingen van ufo's in vorige gevallen, en ontkrachten tot nu toe elke aardse verklaring. Aanvankelijke pogingen om ufo's als de planeet Venus of als meteoren aan te merken, zijn wetenschappelijk weerlegd en de sceptici hebben geweigerd het Mexicaanse materiaal te onderzoeken.

Ondanks het sterke bewijsmateriaal blijft er toch één vraag hangen: waarom Mexico?