Het Majestic-12 project.

In december 1984 ontving Jaime Shandera, een producent van Hollywoodfilms, een niet alledaags pakje. Er zat enkel een zwart-wit filmrolletje in dat niet ontwikkeld was. Alleen het poststempel gaf een aanwijzing omtrent de herkomst: Albuquerque, New Mexico.

Toen het ontwikkeld werd, bleek het filmrolletje negatieven te bevatten van instructies die wel acht pagina's in beslag namen, opgesteld op 18 november 1952 voor president Dwight D. Eisenhower. Er stond een waarschuwing op de eerste pagina: "Dit is een strikt geheim document, alleen bestemd voor u en bevat gerubriceerde informatie die hoogst belangrijk is voor de nationale veiligheid van de Verenigde Staten". Op pagina twee stond een lijst met 12 vooraanstaande Amerikaanse wetenschappers, militaire leiders en adviseurs van de inlichtingendienst. Pas op pagina drie werd het onderwerp van de brief duidelijk: de vliegende schotel met buitenaardse wezens die bij Roswell in New Mexico in juli 1947 was neergestort, was teruggevonden.

De laatste pagina van de instructies was een memo van 24 september 1947 van president Harry Truman aan James Forrestal, de Minister van Defensie. Hierin gaf Truman Forrestal de opdracht om met "Operatie Majestic-12" door te gaan.

Alarmerende onthullingen.

Op zich had de memo aan Forrestal geen verdere betekenis. Maar samen met de instructies uit 1952 werd het verhaal duidelijk: in juli 1947 stortte een "toestel in de vorm van een vliegende schotel" neer bij Roswell in New Mexico, en werden "buitenaardse biologische wezens" door de krijgsmacht gevonden. Toen president Truman van de crash op de hoogte werd gesteld, gaf hij Minister van Defensie Forrestal de opdracht om een onderzoekscommissie in te stellen.

Toen president Eisenhower in 1952 als president gekozen werd, kreeg hij de instructies over Operatie Majestic-12. De instructies bevatten de uit twaalf man bestaande commissie en meer gegevens over de crash van de schotel. De laatste alinea benadrukt het belang om "koste wat het kost paniek onder de bevolking te vermijden" wat het feit dat de regering de waarheid over UFO's verduistert, bevestigt. Maar waar het om gaat is of de documenten wel echt zijn.

De majestic-12 documenten.

(Klik erop om te lezen)

De waarheid.

In UFO-onderzoekerskringen zijn de meningen verdeeld. Bij degenen die geloven in het bestaan van het Majestic project, horen onderzoekers zoals Stanton T. Friedman, de kernfysicus die al meer dan tien jaar op zoek is naar de waarheid, en zijn collega-UFOlogen Bill Moore en Jaime Shandera.

Tussen 1992 en 1996 ontving nog een UFO-onderzoeker, Tim Cooper, een aantal MJ-12 documenten, die hij allemaal in het geheim aan Friedman liet zien. Enkele daarvan waren vals, maar volgens Cooper en Friedman waren twee pagina's echt. De eerste is een instructie aan generaal Nathan Twining (naar men zegt lid van MJ-12) met betrekking tot zijn werkzaamheden tijdens een reis in juli 1947 naar New Mexico.

Het tweede document was een memo aan president Truman, gedicteerd door Staatssecretaris George C. Marshall aan zijn directiesecretaris R.H. Humelsine. Er wordt in deze brief niet direct gesproken over MJ-12, maar als referentie bovenaan de brief staat: "MAJIC EO 092447 MJ-12".

Nieuw bewijsmateriaal.

Het meest opzienbarende nieuwe MJ-12 document werd in 1994 naar Don Berliner verzonden, die zich al lange tijd bezighoudt met UFO-onderzoek en wetenschappelijke stukken schrijft. Het anonieme filmrolletje bevatte 23 pagina's van de "Handleiding van Bijzondere Activiteiten voor het Majestic-12 Team", gedateerd op april 1954. Het was een handleiding met uitgebreide instructies, getiteld: "Buitenaardse Wezens en Technologie, Opsporing en Vernietiging".

Omdat de meeste MJ-12 documenten zich op film bevinden, kan het originele papier of de inkt niet worden geanalyseerd. Maar er zijn veel feitelijke bijzonderheden die kunnen worden nagetrokken, zoals de achtergrond van de twaalf leden van de commissie, de data van de vergaderingen en de stijl en de indeling van vergelijkbare documenten.

Het kon niet anders dan dat MJ-12 vertegenwoordigd werd door vooraanstaande personen: zo waren er naast Minister van Defensie Forrestal, de eerste drie directeuren van de CIA, een luchtmachtgeneraal, een landmachtgeneraal, de secretaris van het leger en vijf zeer invloedrijke Amerikaanse wetenschappers. Zij vormden het neusje van de zalm van de Amerikaanse krijgsmacht, wetenschap en inlichtingendiensten.

Geheime geschiedenis.

Het enige MJ-12 lid dat daarin niet thuis leek te horen, was dr. Donald Menzel, een astronoom aan de Harvard Universiteit, die drie anti-UFO boeken had geschreven. Behalve Menzel hadden alle leden een betrouwbaarheidsverklaring afgelegd, en omdat in het document stond dat hij deel uitmaakte van MJ-12, waren onderzoekers geneigd ervan uit te gaan dat het document vals was.

Maar in april 1986 deed Stanton Friedman een belangrijke ontdekking. Na toestemming van Menzel's vrouw en twee hoge functionarissen aan de Universiteit, kreeg hij toegang tot Menzel's documenten in het archief van Harvard University. Hieruit bleek dat Menzel al 30 jaar betrekkingen onderhield met de Nationale Veiligheidsdienst.

Toen hij verder ging graven, ontdekte Friedman ook dat Menzel een "Top Secret Ultra" betrouwbaarheids- verklaring had van de CIA; dat hij uiterst geheim advieswerk voor vele belangrijke Amerikaanse bedrijven verrichtte; dat hij nauwe contacten onderhield met andere MJ-12 wetenschappers; en dat hij de regering had geadviseerd bij vele geheime projecten.

Het leek er dus op dat Menzel inderdaad de nodige achtergrondkennis van MJ-12 had. Het is ook bewezen dat Menzel in 1947 en 1948 op kosten van de regering een aantal reisjes naar New Mexico heeft gemaakt. Had dit te maken met de crash van 1947 in New Mexico?

De anderen waarvan men zegt dat ze lid waren van het team werden ook doorgelicht. Ze hadden allen gewerkt aan uiterst geheime projecten en waren lid van diverse onderzoeks- en ontwikkelingsraden. Het laatste overlevende lid van de commissie stierf net drie maanden voordat Jaime Shandera de film ontving waardoor niemand rechtstreeks over zijn functie kon worden ondervraagd, wat voor de regering zeer gelegen kwam.

De eerste verwijzing naar Majestic staat in de memo die kennelijk werd gezonden door Truman naar James Forrestal, de Minister van Defensie. De memo die melding maakt van Vannevar Bush, de wetenschappelijk adviseur van de president, was gedateerd op 24 september 1947. Dit blijkt toevallig de enige dag te zijn tussen mei en december waarop Truman en Bush elkaar zagen. Forrestal ontmoette Bush ook die dag, wat pas na maanden van onderzoek door Friedman werd ontdekt.

De Majestic-12 commissie.

Roscoe Hillenkoeter

Schout-bij-nacht

Dr. Vannevar Bush

Raad van Onderzoek

James Forrestal

Minister van Defensie

Nathan Twining

Bevelvoerder bij de luchtmacht

Hoyt Vandenberg

Hoofd CIA

Dr.Detlev Bronk

Biofysicus

Dr.Jerome Hunsaker

voorzitter raad van de luchtvaart

Sidney Souers

Schout-bij-nacht

Gordon Gray

Adviseur vande Nationale

Veiligheid

Dr.Donald Menzel

Professor in de

astrofysica

Robert Montague

Hoofd Bijzonder wapenproject

in New Mexico

Dr.Lloyd Berkener

Directiesecretaris Raad voor

Gezamelijk onderzoek

De feiten.

Dze datum is ook van belang omdat dit de dag was nadat Nathan Twining een geheime memo naar het Pentagon zond die betrekking had op "vliegende schotels". Hierin verklaart Twining dat "Het fenomeen waarvan melding is gemaakt, realistisch is en niet denkbeeldig of verzonnen".

Daarbij komt dat er een logboek van een vliegtuig uit juli 1947 is dat vermeldt dat Twining op 7 juli 1947 naar New Mexico was gevlogen. Volgens de instructies was dit dezelfde dagwaarop "een geheime organisatie was gestart om ervoor te zorgen dat het wrak werd teruggevonden.... voor wetenschappelijke studies".

Volgens Joe Nickell, een analist van documenten en schrijver voor het tijdschrift The Skeptical Enquirer, is dit toeval. Hij is ervan overtuigd dat de documenten vals zijn. Een van de meest duidelijke problemen was volgens Nickell Truman's handtekening. Door Truman-documenten te bestuderen die als authentiek bekend stonden, toonde hij aan dat de handtekening op de MJ-12 memo op de verkeerde plek stond.

Oog voor detail.

Nickell wijst ook op de data, de lettertypes en het taalgebruik in de documenten. Door het bestuderen van authentiek verklaarde documenten toonde hij wederom aan dat sommige details anders zijn in de MJ-12 documenten.

Nickell's coclusie is dat "de vele afwijkende en argwaanwekkende factoren die in de MJ-12 documenten werden gevonden, duidelijk aantonen dat ze vals zijn". Maar Friedman is het hier niet mee eens. Hij besteedde twee jaar aan het onderzoeken van Nickell's beweringen, en denkt nog steeds dat de documenten echt zijn. "Ik moet het eerste overtuigende argument tegen de MJ-12 documenten nog tegenkomen", zegt Friedman. Of ze nu echt of vals zijn, de MJ-12 documenten zijn in ieder geval de meest intrigerende documenten die ooit in de geschiedenis van de UFOlogie op tafel zijn gekomen. In zijn boek TOP SECRET/MAJIC, somt Friedman 30 bijzonderheden op waar niemand buiten de regering iets van afwist voordat hij de documenten had gekregen. Als ze dus vals zijn, moeten ze wel zijn geschreven door iemand die zeer goed is ingelicht.