Kunnen berichten over kidnappings naar ondergrondse militaire bases met het UFO-ontvoeringsfenomeen in overeenstemming worden gebracht?
Volgens het MUFO-Abduction Transcription-project hadden alle onderzochte personen sinds hun kinderjaren terugkerende UFO-ontvoeringservaringen.32 Het leeuwendeel van deze belevenissen begon en eindigde in de slaapkamer van de betrokkenen. De meeste onderzoeken waaraan de ontvoerden werden onderworpen vonden echter plaats in een ronde ruimte die zich schijnbaar in een UFO bevond. In veertien gevallen speelde een ondergrondse locatie bij de ontvoering een grote rol. Zes personen vertelden dat ze tijdens hun UFO-ontvoering via een tunnel naar ruimtes waren gebracht die ze beschreven als grote spelonken. Die ruimtes worden door de ontvoerden niet-aards, sprookjesachtig of fantastisch genoemd. Dr. Thomas Bullard betitelt dergelijke ervaringen als otherworldly journeys (onaardse reizen).30,31 In het gros van deze gevallen vertelden de betrokkenen dat ze op die plaats ufonauten aan het werk zagen. Enkelen beweren dat ze vanuit de UFO rechtstreeks naar zo'n spelonk werden gebracht. Anderen gingen eerst door een lichtbarrière. In het merendeel van de gevallen beweren de ontvoerden dat ze verscheidene ufonauten met de uitvoering van werkzaamheden bezig zagen. In een klein aantal gevallen zagen ze zeer aards ogende computerinstallaties, voertuigen en zelfs mensen die met ufonauten samenwerkten.
Op 3 februari 1993 werd in College Park in Maryland een door het Fund for UFO Research (FUFOR) gesponsorde conferentie over UFO-ontvoeringen gehouden. Deze conferentie werd door twaalf personen met UFO-ontvoeringservaringen bijgewoond. Zij werden door de aanwezige onderzoekers, onder wie twee psychiaters, zeer uitvoerig ondervraagd. De vraag of de ontvoeringsslachtoffers zich konden herinneren of zij in de loop van hun ontvoering naar een spelonk of een ondergronds complex waren gebracht, werd door zeven van hen bevestigend beantwoord.67 Enkele ontvoerden beweerden dat ze in die ondergrondse locaties diverse mensen in tranceachtige toestand hadden gezien. Deze ontvoerden dachten met negatieve gevoelens aan de "onderwereld" terug. Voor de personen uit het onderzoek van dr. Bullard was die ervaring eerder mystiek of onwerkelijk.
Bij een nauwkeurige beschouwing van deze ervaringen rijst de vraag of er misschien sprake is van twee verschillende reizen naar het ondergrondse. Hieronder wordt dat verschil verduidelijkt. Dr. Bullard kwam bij het onderzoek van zijn 270 ontvoeringsgevallen tot de conclusie dat de ontvoerden in vierenvijftig gevallen een otherworldly journey beleefden.30,31 Een dergelijke reis kan in vijf fasen onderverdeeld worden:
1. Voorbereiding: de ufonauten bereiden de ontvoerde op deze ongewone reis voor. Daartoe kan bijvoorbeeld behoren dat zij de persoon in beschermende kleding hullen.
2. Reis: de ontvoerden worden naar een vreemde plaats gebracht.
3. Onderaards: de ontvoerde reist naar ondergrondse spelonken, die zich ook in zee kunnen bevinden.
4. Landschap: de ontvoerde ziet het oppervlak van een vreemd, onaards ogend landschap.
5. Museum: men ziet vreemdsoortige levende wezens in een museum-of dierentuinachtig complex.
In dit geval is vooral punt 3 van veel belang. In de studie van dr. Bullard delen tien personen die tijdens hun ontvoering een otherworldly journey-ervaring hadden mee dat ze naar dergelijke ondergrondse, onaardse locaties werden getransporteerd. De UFO-ontvoeringservaringen van Betty Andreason behelzen een compleet otherworldly journey-scenario.26,27 Deze UFO-ontvoering vond plaats in 1950. Betty beschreef later onder hypnose hoe ze op de reis naar het ondergrondse werd voorbereid en hoe de UFO in een zee dook. Daarna vloog hij door een grote tunnel van kristal, die tenslotte uitmondde in een ondergronds rijk. Ook bij de ontvoering van Filiberto Cardenas op 3 januari 1979 in de omgeving van Miami is sprake van een otherworldly journey naar een ondergrondse locatie. Onder regressiehypnose beschreef Cardenas hoe zijn kidnappers een steen voor een grot wegrolden en hem meevoerden door een onderwatertunnel. Aan het eind van die tunnel lag, in zee, een rijk dat bewoond werd door trolachtige wezens.30 Betty Andreason had in 1967 een zelfde belevenis als in 1950. Ze vloog hierbij naar eigen zeggen door een lange stenen tunnel. Sandy Larson zag tijdens haar ontvoering aan het eind van een lichtgevende tunnel de aarde.30 De ontvoerde Beth beleefde een militaire kidnapping en een otherworldly journey naar een ondergronds rijk, waarbij ze net als Betty Andreason met de UFO door een tunnel werd gevlogen.43 Aan het einde van deze reis zag ze een grote ondergrondse stad in een enorme spelonk. Tijdens andere flashbacks zag ze UFO's in die spelonk en militair personeel in gezelschap van ufonauten. Dat laatste zou een herinnering aan haar militaire kidnapping kunnen zijn. Vaak herinneren de ontvoerden zich niet hoe ze weer terugkeerden van hun reis naar het ondergrondse rijk. Volgens de studie van dr. Bullard komen otherworldly journeys ook buiten Noord-Amerika voor. De ondergrondse ervaringen van Betty Andreason passen volledig in het schema van deze "onaardse reizen". De belevenissen lijken zich niet in onze realiteit af te spelen. Het ziet ernaar uit dat de oorsprong van otherworldly journeys niet zozeer in onze werkelijkheid als wel in de dieptepsychologie te vinden is. Ze doen denken aan de trancereizen van sjamanen en kunnen mogelijk aan religieuze ervaringen gelijk worden gesteld.
De militaire ontvoeringservaringen daarentegen schijnen wel degelijk in onze realiteit geworteld te zijn. Bij de militaire kidnapping gaat men te voet of met een auto door een tunnel. Het ondergrondse complex zelf bereiken de ontvoerden meestal via een lift. De tabel hieronder geeft een gedetailleerde vergelijking tussen otherworldly journeys en militaire ontvoeringservaringen. De door de ontvoerden beschreven gangen en ruimtes lijken op gewone aardse constructies en hebben niets gemeen met de in de studie van dr. Bullard beschreven otherworldly journeys. Hieruit blijkt dat militaire ontvoeringen niet in het huidige beeld van het UFO-ontvoeringsfenomeen passen.
| Scenario | "otherworldy journey's" | Ondergronds complex |
| Intrede in de onderwereld |
De UFO duikt in water,
vliegt door een opening een berg in en ontvoerden betreden de "onderwereld" door een lichtbarrière. |
Door militairen ontvoerden maken melding van grote metalen deuren in berghellingen. Het vervoer erheen geschiedt per helikopter of over de weg. |
| Tunnels | De UFO vliegt door een
grote tunnelachtige holte. |
Ontvoerden worden te
voet of met een voertuig door een kunstmatige tunnel geleid. |
| Lift | Soms worden de
gekidnapten met een lift naar lagere etages gebracht. |
|
Cavernen, gangen, ruimtes, inrichtingen |
Aan het eind van de reis
zijn er grote spelonkachtige holten waarin de ontvoerden ufonauten bij diverse werkzaamheden waarnemen. Soms bevinden zich in deze oorden hele steden of sprookjesachtige kristallijnen structuren. |
De slachtoffers worden
door militairen door gangen geleid. Vaak gaan deuren alleen na elektronische controle open. Ze nemen generatoren en andere machinerieën waar. De inrichting doet denken aan aardse laboratoria. |
| Onderzoek | Meestal worden de
gekidnapten naar een vertrek gebracht waar een medicus hen onderzoekt. |
|
| Wezens en andere aanwezigen |
Ufonauten en ontvoerde mensen. | Mannen in
gevechtskledij, mannen in militaire uniformen, vrouwelijke of mannelijke artsen in witte jassen, alsmede burgerpersoneel in donkere pakken, en soms andere ontvoerden. |
In deze tabel wordt een vergelijking gemaakt tussen een zgn. "otherworldly journey" en een ondergronds militair complex. Zoals u kunt zien, zijn beide soorten ervaringen zeer verschillend. Ze lijken niets met elkaar gemeen te hebben.
De UFO-ontvoeringservaringen waarbij de ontvoerden militair personeel in gezelschap van ufonauten zagen, blijven vooralsnog onopgehelderd. Velen voor wie het verschijnsel UFO's geen taboe is, nemen daarom maar aan dat een deel van het Amerikaanse leger of van de geheime dienst(en) samenspant met ufonauten. Dergelijke geruchten worden helaas ook verspreid door personen met contacten in de geheime dienst en door niet serieus te nemen schrijvers. Voor men zulke gewaagde en niet te toetsen uitlatingen doet, moet men eerst andere mogelijkheden bekijken. In de volgende paragraaf wordt er meer in detail op dat vraagstuk ingegaan.
Bronnen:
26 Raymond E. Fowler,
The Andreason Affair: The Documented Investigation of a Woman's Abduction
Aboard a UFO, Wild Flower Press, Newberg, Oregon, (1979), 1994.
27 Raymond E. Fowler, The Andreason Affair Phase
Two: The Continuing Investigation of a Woman's Abduction by Extraterrestrials,
Wild Flower Press, Newberg, Oregon, (1982), 1994.
30 Thomas E. Bullard, UFO Abductions: The Measure
of a Mystery; Volume 1: Comparative Study of Abduction Reports, Fund For
UFO Research (FUFOR), PO. Box 277, Mount Rainer, Maryland 20712, VS.
31 Thomas E. Bullard, UFO Abductions: The Measure
of a Mystery; Volume 2: Catalogue of Cases, Fund For UFO Research
(FUFOR), PO. Box 277, Mount Rainer, Maryland 20712, VS.
32 Dan Wright, "Commonalities & Disparitics:
Findings of the MUFON Abduction Transcription Project" in: Ufology:
A Scientific Paradigm, MUFON International Symposium Proceedings, Seattle,
Washington, 7-9 juli,VS., 1995.
43 Karla Turner, Taken: Inside the Alien-Human Abduction
Agenda, Kelt Works, 1994.
67 Richard Hall, Testing Reality: A Research Guide
for the UFO Abduction Experience, 1993, Fund For UFO Research (FUFOR),
PO. Box 277, Mount Rainer, Maryland 20712, VS.