Vliegende driehoeken.
Nick Pope onderzoekt de waarnemingen van enorme, zwart-vleugelige luchtvaartuigen en vraagt zich af: zijn het UFO's of griezelige, geheime militaire jachtvliegtuigen?
Er zijn UFO's in alle soorten en maten, maar soms wordt één soort opeens heel vaak waargenomen. Dat is met schijfvormige en sigaarvormige voorwerpen gebeurd, en nu gebeurt het met driehoekige luchtvaartuigen. Ze worden soms de Stille Vulkaan genoemd, maar vaker de Vliegende Driehoek.
Zoals gewoonlijk verschillen de getuigenverklaringen, maar er zijn genoeg overeenkomsten om aan één type luchtvaartuig te denken. Meestal wordt van een Vliegende Driehoek gezegd dat hij meer dan 100 meter in doorsnede is en zwart of grijs van kleur. Van onderen gezien is hij duidelijk driehoekig, nogal plat, en met de vorm van een stuk pizza.
In een groot aantal gevallen wordt verteld dat het object een wigvorm heeft, of op een boemerang lijkt. Men ziet vaak drie lichtbronnen aan de onderkant van deze luchtvaartuigen, één in iedere hoek. Sommige getuigen zagen een vierde, witte lichtbron in het midden, terwijl de hoeklichten meestal als rood worden beschreven.
Veel UFO-waarnemingen gebeuren natuurlijk 's nachts, en bij de Vliegende Driehoek is het eerste wat opvalt dat de lichten in een driehoekige formatie lijken te bewegen. Knipperen, zoals de lichten van vliegtuigen, schijnen ze echter niet te doen.
Schetsen van de Vliegende Driehoek zoals die gemaakt zijn door getuigen.
De eerste golf.
De eerste belangrijke golf van waarnemingen van de Vliegende Driehoek vond plaats in maart 1983 in Hudson Valley in de staat New York. Getuigen spraken van "vliegende vleugels" en V-vormige UFO's. Een ooggetuige zei dat het luchtvaartuig zo groot was als "de hele hemel boven ons". In de vier jaar daarna hebben honderden mensen in dit gebied beweerd dit object te hebben gezien.
Maar het waren gebeurtenissen in België, in 1990, die de Vliegende Driehoeken onder de aandacht van de wereld brachten en die zouden leiden tot één van de spectaculairste en best gedocumenteerde UFO-waarnemingen aller tijden.
Na een golf van waarnemingen op 29 november 1989 was er in België veel UFO-activiteit geweest, door betrouwbare getuigen in deugdelijke verslagen gemeld. Hierbij waren getrainde waarnemers uit het leger en de Belgische politiemacht, mensen die niet zo snel een gewoon object of verschijnsel verkeerd interpreteren.
Veel waarnemingen betroffen een groot, driehoekig voorwerp. Hierop besloot de Belgische Luchtmacht een paar jachtvliegtuigen te laten opstijgen als er een bijzonder interessante waarneming mocht plaatsvinden.
Eén keer deden de vliegtuigen die op onderzoek waren gestuurd een pijnlijke ontdekking: de UFO-waarnemingen waren afkomstig van mensen die een lasershow in de lucht hadden gezien. Daarna rukte de luchtmacht alleen nog maar uit als de visuele waarneming werd bevestigd door activiteit op de radar. En dat is precies wat er gebeurde in de nacht van 30 maart 1990 en de vroege ochtend van de volgende dag.
Op de radar.
De waarnemingen concentreerden zich in het gebied van de Wavre- het ging steeds om drie lichten die in een perfecte driehoek-vorm vlogen. Veel mensen zagen duidelijk dat deze lichten zich aan de onderkant van een enorm, driehoekig luchtvaartuig bevonden. Het object werd waargenomen op de radarschermen van twee grondstations, één van de Belgische Luchtmacht, en één van de NAVO. Er werden direct twee F-16 jachtvliegtuigen op af gestuurd die door de Belgische Luchtmacht stand-by werden gehouden.
De gevechtsvliegtuigen kregen het object al gauw op de radar en gebruikten deze om het luchtvaartuig te volgen. Het ding slaagde er echter diverse malen in te ontsnappen en leek bijna direct te kunnen overgaan van onbeweeglijk zweven naar een snelheid van meer dan 1000 km per uur.
De ontwijkende bewegingen duidden erop dat het luchtvaartuig door een intelligentie werd bestuurd, maar de acceleratie die werd vertoond zou iedere menselijke inzittende hebben gedood. De Belgische Luchtmacht kon de gebeurtenissen niet verklaren en werkte samen met een Belgisch UFO-onderzoeksteam om de zaak nader te onderzoeken.
Een hoge officier van de Luchtmacht, kolonel Wilfred de Brouwer, gaf eerlijk toe dat men de UFO beschouwde als een echt bestaand luchtvaartuig dat het Belgische luchtruim zonder toestemming was binnengedrongen. Dat is een belangrijke doorbraak, gezien het feit dat militaire en politieke figuren het bestaan van UFO's altijd ontkennen.
Lockheed SR-71 "Blackbird".
Nachtelijke waarnemingen.
Drie jaar later verscheen de Vliegende Driehoek opnieuw, nu in Engeland. Veel waarnemingen vonden plaats in de vroege uren van 31 maart 1993, en misschien waren vanwege dit tijdstip de meeste getuigen politieagenten en bewakers van militaire bases.
De beschrijvingen leken griezelig veel op de Belgische waarnemingen. Veel mensen zagen drie lichten die in formatie vlogen; anderen, die dichterbij waren, vertelden dat de drie lichten de hoeken markeerden van een gigantische, driehoekige UFO.
Een aantal getuigen had nog iets waargenomen waarvan dikwijls sprake is in verband met de Vliegende Driehoek- een zacht, zoemend geluid dat vanuit het luchtvaartuig schijnt te komen.
Twee berichten zijn bijzonder opmerkelijk. De eerste betreft een waarneming vanaf de RAF-basis Cosford in Shropshire. Een complete militaire bewakingspatrouille zag de UFO direct over de basis heen vliegen. Meteen werden de dienstdoende luchtverkeersleiders geraadpleegd, maar dat leverde niets op- er waren geen vliegtuigen in het gebied aanwezig.
Bedreiging van de veiligheid.
Het sensationeelste bericht kwam die nacht van een officier van de meteorologische dienst van de RAF in Shawbury, een paar kilometer van Cosford. Na een UFO-waarneming aldaar was hij naar buiten gegaan om te kijken of er iets te zien viel.
Tot zijn stomme verbazing zag hij een driehoekig luchtvaartuig dat met een zacht, zoemend geluid op de basis afvloog. Hij schatte het gevaarte iets kleiner dan een Jumbojet. Het object projecteerde een lichtstraal op de grond en bewoog deze heen en weer alsof het naar iets op zoek was. Toen ging het licht uit en vloog het luchtvaartuig bijna recht over de basis heen.
Het Ministerie van Defensie startte een uitgebreid onderzoek naar deze waarnemingen, in een wanhopige poging om een verklaring te vinden. Het ministerie had altijd beweerd dat de UFO's "niet van invloed op de defensie" waren, maar werd nu geconfronteerd met een dilemma. Als zoveel militaire getuigen berichtten dat er een ongeïdentificeerd driehoekig luchtvaartuig recht over twee belangrijke militaire instellingen vloog, kon men moeilijk volhouden dat deze gebeurtenissen niet van belang waren en geen invloed hadden op de defensie van het land.
Het ministerie probeerde de waarnemingen te koppelen aan wat meer alledaagse gebeurtenissen. Omdat men aannam dat minstens 90% van de UFO-waarnemingen door gewone oorzaken verklaard kon worden, informeerde men heel gericht naar bewegingen van vliegtuigen, luchtschepen en weerballonnen. Men vroeg zelfs het Koninklijk Observatorium in Greenwich of er een astronomische verklaring kon zijn, een ongewone activiteit van meteoren bijvoorbeeld, maar dit alles leidde tot niets.
Eén theorie was dat de lichten aan de hemel werden veroorzaakt door het in de dampkring terugkeren van een Russische raket. Maar hoewel deze gebeurtenis de verklaring kon zijn voor een bepaalde groep waarnemingen van lichten op grote hoogte, om 01.10 uur 's nachts, bleven er de UFO-waarnemingen die enkele uren bestreken. Omdat waarnemingen als die in Shawbury zò niet konden worden verklaard, moest men de theorie weer loslaten.
Amerikaanse B-2 Stealth-bommenwerper.
Prototypes van vliegtuigen.
Er wordt wel gesuggereerd dat de Vliegende Driehoek een geheim prototype van een soort vliegtuig is. Al jaren circuleren er geruchten dat de Lockheed SR-71 "Blackbird" vervangen wordt door een hypersonisch model genaamd "Aurora".
De Belgische Luchtmacht heeft de mogelijkheid onderzocht dat de in 1990 waargenomen driehoek een Amerikaanse F-117 Stealth-jager was, maar kreeg de verzekering dat dat niet het geval kon zijn. Het was toch al onwaarschijnlijk, omdat geheime vliegtuigen uitsluitend in bepaalde gebieden worden getest, en niet zonder toestemming een goed beveiligd luchtruim zouden binnendringen. Men zou immers een diplomatiek incident riskeren, naast onderschepping van het vliegtuig en het bekend worden van zijn bestaan.
Om dezelfde redenen verwierp het Engelse ministerie van Defensie de mogelijkheid dat een Amerikaans prototype de verklaring was. Hadden de echte bestuurders van dit luchtvaartuig ondertussen plezier in de verwarring die ze veroorzaakten, nu de autoriteiten geen verklaring konden geven? Er bestaat een interessant verband tussen de waarnemingen in België en die in Engeland: de beide golven van waarnemingen vonden plaats op 30 maart, 's avonds laat, en in de vroege uurtjes van de volgende dag. En als deze UFO-verhalen werden opgepikt door de media, zouden de verhalen verschijnen... op 1 april. Wie zou er nou veel aandacht schenken aan een UFO-verhaal op 1 april? Is dit toeval, een uitgebreide mystificatie of een teken van gevoel voor humor bij de intelligentie achter het luchtvaartuig?
Hoewel de golven van waarnemingen van de Vliegende Driehoek belangrijk zijn, niet in het minst vanwege de militaire getuigen en de nationale veiligheid, moeten we beseffen dat er dagelijks berichten zijn over waarnemingen van dit object, vaak afkomstig van piloten. In de dossiers van iedere UFO-groep overal ter wereld zijn talloze voorbeelden te vinden van getuigen die oog in oog hebben gestaan met deze uiterst geheimzinnige bezoeker.
