The "Aviary"

Valk, Pinguïn, Kolibrie... wie zijn deze hooggeplaatste Amerikaanse militairen en geheim agenten van "The Aviary" ("De Volière")? Ze laten ufo-geheimen uitlekken, maar spreken ze de waarheid?

In oktober 1988 onthulden twee Amerikaanse geheim agenten in de tv-documentaire UFO Cover-up? Live opmerkelijke gegevens over buitenaardse bezoekers. De twee mannen, die elektronisch onherkenbaar waren gemaakt, bevestigden het bestaan van een groep die Majestic-12 (MJ-12) heet. Ze legden uit hoe "deze groep beleidsbepalend fungeert" met betrekking tot buitenaardse activiteiten.

De agenten, die de schuilnamen "Valk" en "Condor" gebruikten, gingen nog verder en vertelden dat de regering buitenaardse wezens (ET's) gevangen had genomen en had geleerd met ze te communiceren. Een van de buitenaardsen had blijkbaar Engels geleerd en verklaarde dat hij een werktuigkundige was van het sterrenstelsel Zeta Reticuli.

Aan het eind van de documentaire wisten de kijkers alles over de buitenaardse gasten, tot en met het feit dat ze dol waren op muziek "in de Tibetaanse stijl" en graag aardbeienijs aten. Alle geloofwaardigheid die Valk en Condor in het begin nog hadden was nu verdwenen, en het publiek lachte om deze beweringen. Maar wie waren Valk en Condor, en stak er enige waarheid in hun verhalen?

Uitgelekte geheimen.

Het verhaal van Valk en Condor leidt ons terug naar eind jaren "70, begin jaren "80, toen Bill Moore, een ex-Special Agent in de Air Force Office of Special Investigations (AFOSI) in contact kwam met een hooggeplaatst persoon in de inlichtingenwereld. Door deze contactpersoon werd aan Moore verzocht om het werk van de ufo-onderzoeker Paul Bennewitz te volgen en hierover te rapporteren, in ruil voor geheime informatie over buitenaardse activiteit. Bennewitz, een electronica- expert die in de buurt van de luchtmachtbasis Kirtland bij Albuquerque in New Mexico woonde, probeerde radiosignalen vanaf en naar Kirtland te onderscheppen omdat hij geloofde dat ze details over buitenaardse wezens en ufo's bevatten.

Moore fungeerde als tussenpersoon en bracht informatie van zijn inlichtingenbron naar Bennewitz, en vice versa. Men neemt aan, hoewel Moore zegt dat het niet zijn schuld was, dat ten gevolge hiervan Bennewitz misleidende informatie toegespeeld kreeg, zodat hij voor gek zou staan wanneer hij details over de geheime operatie in Kirtland openbaar zou maken.

Overigens geloven veel waarnemers dat de beloning die Moore kreeg voor het in diskrediet brengen van Bennewitz, de beruchte Majestic-12 documenten waren. Moore is samen met zijn collega-ufologen Jaime Shandera en Stanton Friedman een van de weinigen die nog gelooft dat deze echt zijn.

In 1982 sprak Moore over zijn contactpersoon met Jaime Shandera, en deze stelde voor om een pseudoniem te gebruiken om de identiteit van de man te beschermen. Hij koos de naam "Valk".

Soort zoekt soort.

Valk liet details van officieel ufo-onderzoek uitlekken naar Moore en Shandera, die probeerden om het materiaal te verifiëren. Daarbij kwamen ze een aantal andere inlichtingenexperts tegen die ook informatie los wilden laten. Ze kregen allemaal de naam van een vogel, en spoedig hadden Moore en Shandera een groep gevormd die "The Aviary" (De Volière) ging heten, een groep dissidenten binnen de inlichtingenwereld die de betrokkenheid van de regering bij verongelukte vliegende schotels en buitenaardse wezens openbaar wilde maken.

Hoewel Moore en Shandera nooit hebben willen zeggen wie de leden van "The Aviary" precies waren, geloven andere onderzoekers dat zij ze kunnen identificeren. Men weet dat de groep bestaat uit actieve en gepensioneerde militairen en inlichtingenofficieren. Hierbij zijn John Alexander, een ex-kolonel van de US Intelligence and Security Command (INSCOM); Ron Pandolphi van de "Weird Desk" van de CIA (een geheimzinnige groep binnen de wetenschappelijke afdeling); en Bruce Maccabbee, een optisch fysicus bij de Amerikaanse marine.

De ufo-elite.

Binnen de ufo-wereld zijn er echter steeds meer onderzoekers die geloven dat "The Aviary" meer is dan een groepje inlichtingenofficieren van diverse pluimage. Voor sommigen zijn zij senioren met toegang tot topgeheimen die zich al sinds het begin van de jaren "70 bezig houden met het ufo-fenomeen. Men denkt ook dat Moore en Shandera misschien niets meer dan pionnen waren in een spel om de belangstelling van de overheid voor ufo's openbaar te maken.

Volgens onderzoeker Richard Boylan, werd "THe Aviary" gevormd door diverse elementen binnen de inlichtingenwereld die "een Majestic-achtige ufo-groepering wilden uitroken". In zijn essaybundel Labored Journey to the Stars legt Boylan uit hoe de individuele leden, die allemaal contacten hadden in de ufo-wereld, hun informatie begonnen samen te voegen. De bedoeling was om "een overzicht te krijgen van de contacten van ufo's en ET's met de aarde, en om deze geheime informatie weer te gebruiken om nog meer geheime gegevens boven water te krijgen, om het beleid te begrijpen van de supergeheime... groep op topniveau".

Boylan vervolgt: "Het verband tussen "The Aviary" en MJ-12 (de hoogste beleidsgroep voor ufo-informatie) is ondoorzichtig. Meer dan één ufo-onderzoeker denkt dat het lidmaatschap van sommigen overlapt, wat betekent dat MJ-12 "The Aviary" stilletjes heeft geïnfiltreerd om de groep onder controle te houden".

Boylan gaat er hierbij van uit dat MJ-12 echt bestaat; welnu, de meeste ufologen zijn het erover eens dat er een soort groep op topniveau moet bestaan die zich met het ufo-fenomeen bezighoudt. Boylan, en met hem een paar anderen, geloven ook dat er een scheuring is opgetreden binnen "The Aviary" omdat MJ-12 leden ruzie hebben gekregen met deelnemers van een "lager" niveau. Hij beweert dat de ene helft van "The Aviary" de informatie openbaar wilde maken, terwijl de andere helft alles geheim hoopte te houden.

"Zwarte" projecten.

Maar er bestaat een andere theorie over de scheuring binnen de groep- als die er al is. Men weet dat een aantal leden van "The Aviary" betrokken was bij "zwarte" operaties, supergeheime projecten zonder officieel budget. Volgens de complotten-onderzoeker Armen Victorian, werden de lagergeplaatste leden door hen gemanipuleerd en werden er ufo-verhalen verzonnen om de aandacht af te leiden van het onderzoek dat zij op dit gebied bleven verrichten. "De ufo-wereld werd plotseling overstroomd met nep-documenten", vertelt Victorian, "en lichtgelovige onderzoekers begonnen te dicussiëren, zodat degenen die verantwoordelijk waren voor deze goed georganiseerde desinformatie-campagne rustig hun gang konden gaan met hun eigen werk".

Hoewel Moore en Shandera dit alles ontkennen, zijn er binnen "The Aviary" intrigerende connecties tussen de leden, wat er op wijst dat zij nog veel meer betrokken zijn:

- Christopher "Kit" Green ("Spotvogel") werkte samen met Harold Puthof ("Uil") aan het CIA-project voor waarneming op de lange afstand ("Remote Viewing, RV"). Een ander mogelijk lid van de groep, Albert Stubblebine ("Reiger") werd later chef van de militaire Remote Viewing-afdeling.

- Green leidde de "weird desk" ("rare afdeling") bij de wetenschappelijke en technologische afdeling van de CIA, een functie die nu wordt vervuld door Ron Pandolphi ("Pelikaan"). Pandolphi werkte ook in het Witte Huis aan een project, samen met de Rockefeller Foundation, dat het openbaar maken van ufo-informatie regelde, en waar ook Scott Jones ("Kolibrie") bij was betrokken.

- John Alexander ("Pinguïn") de spil van het project psychische spionage, is ook betrokken bij psychotronisch onderzoek.

Manipulatie.

Kan het toeval zijn dat zoveel leden van "The Aviary" die door Moore en Shandera zijn uitgekozen, toegang hadden tot zulke topgeheimen? Of maakten deze twee onderzoekers deel uit van een groter plan waarvoor zij zorgvuldig werden gemanipuleerd? Gezien de aard van de mensen en de projecten waar het om gaat, is het niet waarschijnlijk dat wij ooit de echte bedoelingen van "The Aviary" te weten zullen komen, als die er al zijn.

Jaime Shandera houdt stug vol dat alleen hij en Bill Moore de werkelijke identiteit en de bedoeling van "The Aviary" kennen. Totdat hij zijn kennis met anderen deelt, zullen ufologen blijven gissen en geruchten verspreiden, en zal "The Aviary" zijn curieuze plaats houden binnen de ufologie.